Engelleri Kintsugi Sanatı Gibi Aşmak

    3 hafta önce yazıldı. Yazar:

    Yazılmamış sözlerden dağlarla çevrili dört bir yanım. Ben diyorum yapabilirim, bu aşılmaz görünen duvarları aşabilirim. En azından deneyebilirim.

    Mimar olacağız. Bu zincire biz de dahil olacağız. Yürüyerek başlayanlar kaybeder diye öğretti bize bu düzen. O yüzden koşacağız. Zincirin halkalarından olmalıyız, ekmek yemeliyiz, para kazanmalıyız…

    ENGELLER AŞMAK İÇİN VARDIR !

    Tökezleyenler de kaybedecek, dinlenmek isteyenler de. Tasarım derdin olmayacak müteahhit, arsa sahibi ya da çalıştığın yerdeki amirin sana yapman gerekenleri söyleyecek, sen onların istediğini çizeceksin, özgün olup olmadığına bakmayacaksın ya da sürdürülebilir olup olmadığına.

    Arada bu kabusu görüyorum. Ne yediğimle doyuyor, ne de içtiğimle kanıyorum. Uyanınca yorgun, kabusu hatırlamaktan perişanım…
    Evet bir kabus(!)…

    Oyuncu, izleyici konumunda olduğumuz sürece devam edecek olan bir kabus bu.

    Oysa biri de çıkıp kıramaz mı zinciri, sokamaz mı yozlaşmış çarka bir çomak!

    Çürümeleri görmek, kokuşmuşlukları dillendirmek ve görmemezlikten gelenlere inat haykırmak…

    Değişim için ilk adımımız düşüncelerine güvenmeyip kiralık düşünce satın alanlardan olmayacağım demek olsun. Bu mottomuz olsun, hatırlayalım her daim ve ilerleyelim bu uğurda.

    Bunu ilk kez yapan elbette ben değilim ya da sen. Değişimi sezinleyip o uğurda yola çıkan yol boyunca taşlanan nice mimar var örnek alabileceğimiz. Kuşkusuz bunlardan biri de Le Corbusier… Bir eserinde, ‘Mimarlık nerelerde şimdi? Hiçbir dönemde bir toplum, bizimki kadar şaşkın, çaresiz kalmadı. Yaşamın maddesel süreciyle düşünsel davranış biçiminin doğal ögeleri arasındaki ilişkiyi böylesine koparıp yitirmedi.’ Sözleri ile davasını açıkça ifade ediyor. Le Corbusier, farklıydı ve tarih farklı olup farklarını ölümsüzleştirenleri hep yazar.

    Peki var olanı yıkmak mı kurtarıcı?

    Çözüm yıkmak değil ki zaten karşımızda yıkılmış, parçalanmış bir düzen var.

    Size çözüm olabileceğine inandığım bir felsefeden bahsederek bitirmek istiyorum.

    Kintsugi sanatı

    Kırılan nesneyi eskisinden daha güzel ve değerli hale getirmek amacı ile çatlak ve kırıkların altın kullanılarak onarılması esasına dayanan Japon sanatı bu Kintsugi.

    Bu sanatı anlatma sebebim ise felsefesi. Çünkü Kintsugi kırılmış şeyleri çöpe atmak yerine onarıp eskisinden değerli hale getirebilme imkanı sunan bir sanat.

    Parçalanmış bir sistemin ihtiyacı da bu değil midir?

    Kategori:
    Sanatsal

    Cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir